6 mayıs 1972 resimdeki üç kişinin idam edildiği gün. Hepimizin zihnine bu üç kişiyi kahraman diye kazıdılar. Deniz, Yusuf, Hüseyin. THKO nun kurucuları yani silah zoruyla ve şiddete başvurarak düzen değiştirme sevdalıları. Değiştirecekleri düzende komünizm. Bizim aslan sosyal demokratların arkadaşları. Asılmasalardı kahraman olmalarına imkan olmayacaktı. İdam edilmeselerdi onları tanıyan çok kimse olmayacaktı. Neden asıldılar, suçları neydi? Banka soydular, asker öldürdüler, üniversitelerde terör eylemleri yaptılar, asker kaçırdılar, sonrada dağa çıktılar. Ama kahramanlar işte.Üçü de koca bir balon. Hani, hayatımızda hiç kahraman görmesek, savaşçı görmesek, devrimci tanımasak bizde inanırdık bu masala. Çeçenleri, Irak direnişçilerini, Bosnayı Afganistanı biliyoruz iyi ki. Şamil Basayevi , Hattabı, Ahmet Yasini, Rantisiyi, Dudayevi, Mukteda es-Sadr fedailerini, Pencap Kaplanını biliyoruz da sahte kahramanlara kanmıyoruz. Hattab duruken CHe'ye öykünen müslüman gençliği anlamakta hep sorlanırım. Her neyse, bu üç idamlık arkadaş Adnan Menderes, F. Zorlu ve Polatkan asılırken alkışlamışlarmıydı acaba? Yada bu üçü yaşasaydı şimdi ne olurlardı. Metin Yüksel yaşasaydı ne olurdu? Hepsi de arkadaşlarının yanında olurdu. Mütehati, bürokrat vs. Yaşasalardı olamayacakları tek şey Kahraman dı. Kahraman olamazlardı yaşasalardı. Üçününde içi boş.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder